VERHALEN
Op deze pagina lees je korte verhalen. Kies een interessante titel uit de lijst hierboven, of scroll naar beneden en lees de eerste paar zinnen om een keus te maken!
Aanraders: De Schuldpad, Promesse, en Eeuwige Eerste; al zeg ik het zelf.
Het Offer
Het zal toch niet verboden zijn deze stenen aan te raken? Stenen zijn stenen, ook als ze groot en log zijn, in prehistorische tijden een Ierse heuvel opgesleept en sindsdien – dus al duizenden jaren – een perfecte cirkel in het Ierse gras beschrijven. Wat ik wil zeggen: over het algemeen is het geen probleem stenen aan te raken, en ik hoop innig dat dit op deze heuvel ook geldt want ik mag me graag aan de regels houden maar lig momenteel languit, op mijn rug, op één van de betreffende rotsblokken. Nee, ik heb niet uit frivoliteit plaatsgenomen op…
…verder lezen…Eeuwige Eerste
Van: Martijn Ripmeester <m.ripmeester2@imail.com>Aan: U <m.ripmeester@imail.com>Datum: Woensdag 26 februari, 22:46Onderwerp: JE BENT EEN VERRADER! Je zult deze mail wel niet ope… Michiel, Je hebt het dan eindelijk voor elkaar. Mijn laatste bastion, mijn Gallische dorpje dat dapper weerstand bleef bieden, geplunderd en met de grond gelijk gemaakt. In de hoop je buiten te houden heb ik de laatste jaren de nodige fortificaties opgebouwd. Of laten we zeggen; een brede slotgracht gegraven zonder ophaalbrug. Ik waande me veilig. Maar niets bleek minder waar: Michiel de Veroveraar heeft zich door mijn omwalling geglibberd en het hele dorp in de hens gezet! Al…
…verder lezen…Tsjaika Balalaika
Inzending voor de Schrijversacademie Schrijfwedstrijd met als thema “de zee”. De jury heeft na lang beraad besloten de hoofdprijs niet toe te kennen, en een eervolle vermelding zat er blijkbaar ook niet in. Misschien ken je het verhaal van Tsjaika Balalaika. Misschien, maar waarschijnlijk niet, want buiten Rusland is het weinig bekend. Tsjaika (Russisch: чайка, zeemeeuw) Balalaika (Russisch: балалайка, typisch Russisch snaarinstrument) is een zeemeeuw uit Sint-Petersburg die graag de balalaika bespeelt. Overdag houdt Tsjaika zich op rond de pier. Hij speelt op zijn balalaika en ontvangt daarna, in het geheel zonder dat er sprake is van dwang of ontfutseling,…
…verder lezen…Promesse
Vierhonderdéénennegentig nanometer bedraagt de golflengte van de laserstraal die van spiegel naar spiegel over de optische tafel kaatst. Vraag de gewone man de kleur te beschrijven en hij zegt: lichtblauw. Of wellicht cyaan, afhankelijk van hoe gewoon de man is. De laserstraal bereikt de objectieflens en wordt samengepakt tot een minuscuul focuspunt in het te onderzoeken monster. Aldaar wordt een deel van de monstermoleculen naar een hoger energieniveau getild, waarna ze het licht retour afzender sturen. Cruciaal detail hierbij: ten opzichte van het ontvangen licht heeft het teruggestuurde licht een net langere golflengte. De gewone man zou zeggen: groen. Het…
…verder lezen…De Man onder de Brug
Het kabaal van een drilboor overstemt al het andere, wanneer Felix Stadhouder onder het viaduct door loopt. Zijn voetstappen, die hier normaal zo prettig galmen, worden genadeloos overschreeuwd. Zijdelings bekijkt hij de bedrijvigheid aan de overkant van de weg, tussen de betonnen kolommen door. De stoep aan de overzijde is afgezet met grote hekken, een dieselgenerator verspreidt een blauwe walm, mannen in oranje hesjes roken een sigaretje terwijl hun collega de drilboor bedient. Zal hij er dan niet zijn vandaag? Ja, toch wel! Helemaal aan het einde van het viaduct, net naast het bouwhek, zit de man, precies zoals hij…
…verder lezen…Krantenadvertentie uit een Parallel Universum (1988)
Geachte lezer van [naam van betreffende publicatie hier], U leest een belangrijk bericht. Nee, dit is geen verkooppraat, al begrijp ik dat u bij het lezen van deze paginagrote krantenadvertentie in eerste instantie aan reclame heeft gedacht. Geen verkooppraat, in tegendeel: dit bericht is belangrijk zoals een brief van uw dokter dat zou zijn. Ik wil u dan ook verzoeken aandachtig te lezen. De informatie die zal volgen is gebaseerd op een recent voltooide rapportage van de hand van een interne commissie bestaande uit enkele van onze meest begaafde wetenschappers. De afgelopen jaren hebben zij de ontwikkelingen in het veld…
…verder lezen…Een Kort Kerstverhaal
In de Primera op de hoek heb ik drie velletjes kerstpostzegels gekocht. Nu zit ik op een bankje in de speeltuin verderop en beplak met koude paarse vingers één voor één de enveloppen die mijn reeds geschreven eindejaarswensen omhullen. Op mijn linker knie liggen de nog onbezegelde enveloppen, op mijn rechter de bezegelde. Methodisch mik ik een zegeltje in de lege rechterbovenhoek waarna de envelop van links naar rechts mag verhuizen. In mijn familie is het versturen, en voordat het zover kan zijn, ontwerpen, van deze nieuwjaarskaarten inmiddels een niet weg te denken traditie. Enkele dagen voor kerst vindt de…
…verder lezen…Mantelzorg
Enigszins aangeschoten verlaat ik op de vroege vrijdagavond de universiteit. Traditioneel begint het weekend met een aantal biertjes op een lege maag. De vrijmibo wil nog wel eens uit de hand lopen en meteen een flinke hap uit het weekend nemen, maar niet vandaag want ik heb me voorgenomen mijn avond nuttig te besteden. Een rondje hardlopen, huiswerk maken voor mijn taalcursus, op tijd naar bed. In de ochtend, onderweg naar de universiteit, heb ik meestal wind tegen. Gelukkig heeft iemand die werkt aan de universiteit vrijwel nooit haast. In de avond, op weg naar huis, heb ik doorgaans wind…
…verder lezen…De Schuldpad
Wanneer mijn moeder erover begint weet ik het al dagen: het gaat niet goed met Scooter, mijn geelbuikschildpad. Hij ligt lusteloos op zijn kurken landje onder de warmtelamp, zwemt niet en raakt zijn voer niet aan. Het verbaast me dat ik geen uitbrander heb gekregen. Blijkbaar begrijpt mijn moeder nog niet dat de armoedige gezondheid van het dier mij te verwijten is. Gevoerd heb ik ‘m wel. Netjes twee keer per week heb ik een handvol schildpaddenbrokjes in het water gestrooid en op zondag-garnalendag wat gedroogde garnaaltjes. Ja, op voedergebied heb ik aan alle protocollen voldaan. Daarentegen, op het gebied…
…verder lezen…De Dood in Den Helder
Broer L. bestuurt de scootmobiel van oma, op deze zonnige lentemiddag te Den Helder. Dromerig in mijn camera starend zoemt hij mij voorbij met de alleszins tegenvallende maximumsnelheid van oma’s machine. Ik maak van hem een slowmotionvideo, en samen voorzien we de stelling dat alles er in slowmotion cool uitziet van een tegenvoorbeeld. Broer M. rinkelt de bel van de oude fiets van opa, die daarvoor naar alle waarschijnlijkheid jaren niet gerinkeld had. Hij wil onze tocht naar De Lange Jaap, de vuurtoren van het voor ons alle drie grotendeels onontdekte Den Helder, voortzetten. Genoeg getreuzeld, in slowmotion. Deze ontdekkingstocht…
…verder lezen…
stijnvandersmagt.nl 